ایجاد ارتباط با تازه ‌واردها
ایجاد ارتباط نزدیک با فرزندان، یکی از مهم‌ترین کارهایی است که والدین باید انجام دهند. این کار روشی است تا والدین عشق و علاقه خود را به فرزندشان نشان داده و با حمایت کامل، شاهد رشد و نمو او باشند. همین ارتباط نزدیک و عشق و علاقه والدین به کودکانشان است که موجب می‌شود تا آنها شب هنگام برای غذا دادن به فرزند کوچک خود از خواب برخیزند و به گریه‌های کودک خود توجه نشان دهند.

امروزه دانشمندان مطالب زیادی درخصوص این ارتباط می‌دانند. آنها متوجه شده‌اند که حلقه محکم بین والدین و فرزند، اولین الگوی ارتباطی کودک را شکل می‌دهد و احساس امنیت و اعتماد به نفس را در او ایجاد می‌کند. احساس مسوولیت والدین در قبال فرزندان، در رشد اجتماعی کودک تاثیر بسزایی دارد.

چرا این ارتباط مهم است؟

ارتباط بین والدین و فرزندان، برای کودک بسیار ضروری است. حتی مطالعات روی بچه‌میمون‌ها نشان داده که وقتی مانکن‌هایی به عنوان مادر در اختیار آنها قرار می‌گیرد، این کودکان در آینده اجتماعی‌تر از بقیه بار می‌آیند. دانشمندان معتقدند که ایجاد این ارتباط در مورد فرزندان انسان هم نتایج مشابهی دارد.

بیشتر کودکان آمادگی دارند که فورا با اطراف خود ایجاد ارتباط کنند، اما در مورد والدین وضع متفاوت است. برخی والدین در دقایق یا روزهای اولیه تولد فرزندشان، احساس ارتباط نزدیک با او می‌کنند، اما در مورد برخی والدین، ایجاد این ارتباط بیشتر طول می‌کشد.اما این ارتباط، یک فرآیند بوده و چیزی نیست که در چند دقیقه اتفاق افتد یا محدود به زمان خاصی شود. حتی برای برخی والدین این ارتباط نتیجه مراقب‌های روزانه بوده و کم‌کم شکل می‌گیرد. ممکن است حتی شما ندانید که این ارتباط در حال شکل‌گیری است، اما وقتی برای اولین بار لبخند کودک خود را مشاهده می‌کنید متوجه می‌شوید که احساس عشق و شادی در شما ایجاد شده است.

راه‌های ایجاد ارتباط با فرزند

وقتی که برای اولین بار صاحب فرزند می‌شوید، مدت زمانی طول می‌کشد تا ظرفیت‌های فرزند نوزاد خود را درک کرده و با او ارتباط ایجاد کنید، اما با راه‌های زیر می‌توانید ایجاد ارتباط دوطرفه با کودک خویش را سریع‌تر تحقق بخشید.

ـ لمس کردن فرزند اولین چیزی است که به وسیله آن می‌توانید با وی ارتباط برقرار کنید، سعی کنید تماس پوستی با او ایجاد کنید تا حس عشق و علاقه‌تان به او منتقل شود.

ـ ارتباط چشمی با فرزند نیز یکی از راه‌های برقراری ارتباط معنادار با اوست.

ـ بدانید که نوزادان با چشم خود حرکات اجسام متحرک را دنبال می‌کنند. ضمنا اشک‌های فرزندتان اولین راه تقلید احساسات و حالات ظاهر شده در چهره شماست. کودکان صدای انسان‌ها را ترجیح می‌دهند و اغلب از شنیدن صدای شما لذت می‌برند. آنها دوست دارند که شما در مورد فعالیت‌های آنها و محیط اطراف، تعریف کنید و آنها فقط گوش دهند.

ـ ایجاد ارتباط با فرزند، مسلما یکی از جذاب‌ترین و دلپذیرترین جنبه‌های مراقبت از اوست. شما می‌توانید فرزندتان را در تختخوابش قرار داده و با نوازش او سعی کنید وی را بخوابانید. اگر شما و همسرتان هر دو مرتبا کودکتان را در آغوش بگیرید، فرزند بزودی تفاوت بین آغوش شما دو نفر را حس خواهد کرد.

ـ کودکان خصوصا آنها که زودتر از موعد به دنیا آمده‌اند یا دچار مشکلات خاصی هستند، احتمالا به پیام‌های اطراف پاسخ می‌دهند. به این دلیل که کودکان به اندازه بزرگ‌ترها قدرتمند نیستند، بنابراین شما باید به نرمی به کودک خود پیام بفرستید. قبل از این که رساندن این پیام به فرزندتان را شروع کنید مطمئن شوید که راه‌های آن را کاملا بلد هستید. برای یادگیری این روش‌‌‌ها می‌توانید از کتاب‌ها، وب‌سایت‌ها و فیلم‌های آموزشی استفاده کنید. حتی می‌توانید از متخصصان بیمارستان یا درمانگاه محل زندگی خود نیز اطلاعات زیادی در این خصوص جمع‌آوری کنید.

ـ ایجاد ارتباط بین مادر و فرزند معمولا به صورت طبیعی در هنگام شیر دادن به فرزند ایجاد می‌شود. نوزادان به لبخند و نوازش مادر خود، بسرعت پاسخ می‌دهند. به همین علت است که بسیار توصیه شده تا مادران خودشان به فرزندشان شیر بدهند، البته این کار همیشه ممکن نیست و گاهی مشکلاتی در این میان وجود دارد.

ایجاد ارتباط با پدر

این روزها، مردان زمان بیشتری از وقت خود را در مقایسه با مردان قدیم، با فرزندانشان می‌گذرانند. اگرچه مردان اغلب تمایل زیادی به ارتباط نزدیک‌تر با فرزندشان دارند، اما معمولا چون مادران در اثر شیر دادن به فرزند، وقت بیشتری را با او می‌گذرانند، لذا شانس پدران برای ایجاد ارتباط با فرزندشان کمتر است.

اما پدران باید بدانند که برای ایجاد ارتباط با فرزندشان لازم نیست تا در حق او مادری کنند، بلکه در بسیاری از موارد، پدران در کارهای خاصی با فرزند خود شریک بوده و ایجاد ارتباط با او را از طرق دیگر می‌توانند تجربه کنند.

اولین فعالیت‌هایی که هم مادران و هم پدران، باهم می‌توانند برای ایجاد ارتباط با فرزندشان تجربه کنند، عبارتند از:

ـ در حمل کودک خود از جایی به جای دیگر، باهم مشارکت کنند.

ـ هنگام غذا دادن به فرزند، اگر از شیشه شیر استفاده شود، پدر نیز می‌تواند گاهی در نیمه‌های شب از خواب برخاسته و به کودک شیر دهد یا برای عوض کردن جای کودک، پیشقدم شود.

ـ برای کودک کتاب یا آواز بخوانند.

ـ کودک خود را به حمام ببرند.

ـ پدران می‌توانند به کودک خود اجازه دهند تا صورتشان را لمس کرده و تفاوت آن را با صورت مادر تشخیص دهد.

ایجاد یک سیستم حمایتی

واضح است که ایجاد ارتباط با فرزند، وقتی ساده‌تر می‌شود که اطرافیان شما را حمایت کرده و اعتماد به نفس مادر و پدر بودن را در شما افزایش دهند. به همین دلیل است که متخصصان پیشنهاد می‌کنند که در بیمارستان، نوزاد در اتاق مادر خود نگهداری شود.

شاید در ابتدا که صاحب فرزند شده‌اید، نگهداری از او برایتان بسیار خسته‌کننده باشد،‌ اما با کمک اطرافیان می‌توانید اعتماد به نفس لازم برای ایفای نقش مادر یا پدر بودن را کسب کنید.

شاید در ابتدا، مراقبت از نوزاد تمام توجه و انرژی شما را طلب کند. خصوصا وقتی که مادر از شیر خود، فرزندش را تغذیه می‌کند، اما اگر شرایط طوری مهیا شود که مادر مجبور به انجام دیگر کارهای منزل نبوده و تنها مراقبت از فرزند را برعهده داشته باشد،‌ این مسوولیت برای او قابل تحمل‌تر خواهد شد. در اینجاست که پدر خانواده، نقش حمایتی خود را نشان داده و علاوه بر کمک در کارهای منزل، از نظر احساسی نیز همسر خود را حمایت می‌کند.

در روزها یا هفته‌های اول تولد فرزندتان، می‌توانید از کمک دوستان و فامیل نیز بهره ببرید. آنها در خیلی از کارها می‌توانند به شما کمک کنند، تا این که شما به شرایط جدید عادت کنید.

عوامل تاثیرگذار  بر ارتباط بین والدین و فرزند

ایجاد ارتباط بین فرزند و والدین ممکن است به دلایل مختلفی به تعویق بیفتد. از آنجا که کسانی که قرار است بچه‌دار شوند تصویر ذهنی خاصی از کودکشان در ذهن خود ایجاد می‌کنند، ممکن است با اولین نگاه به فرزندشان، تفاوت زیادی بین تصویر ذهنی خود و نوزادشان بیابند. همین نگاه اول تاثیر بسزایی در ایجاد ارتباط بین والدین و فرزند ایفا می‌کند.

هورمون‌ها نیز نقش مهمی در ایجاد ارتباط ایفا می‌کنند. اگرچه مراقبت از فرزند در ساعات اولیه به دنیا آمدن او، به ایجاد ارتباط بین مادر و فرزند کمک می‌کند، اما می‌تواند باعث ترشح هورمون‌های مختلف و زیادی در مادر شود. گاهی به دلیل این هورمون‌ها، یا به دلیل افسردگی پس از زایمان، مادر در ایجاد ارتباط با فرزندش دچار مشکل می‌شود. گاهی نیز در اثر مشکل بودن وضع حمل و ایجاد ناراحتی و درد در مادر، ایجاد این ارتباط به تعویق می‌افتد.

اگر نوزاد شما باید در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان نگهداری شود، می‌توانید با کمک پرسنل بیمارستان ترتیبی بدهید تا در آن بخش حضور یافته و زمانی را در آنجا به تماشا، نوازش یا صحبت کردن با فرزند‌تان سپری کنید. مطمئن باشید که او بزودی شما را خواهد شناخت و به صدا یا نوازش‌های شما پاسخ خواهد داد.

پرستاران می‌توانند نحوه شیردهی و حمام بردن کودک را به شما بیاموزند.

اما اگر به عنوان مادر، پس از این که برای اولین بار فرزندتان را می‌بینید، هیچ احساس علاقه و ارتباطی با او در شما ایجاد نمی‌شود حتما این موضوع را به پزشکتان بگویید، چرا که می‌تواند ناشی از افسردگی پس از زایمان باشد.

در هر شرایطی، اگر مشکل زودتر تشخیص داده شود، به نفع شما خواهد بود. در این‌گونه موارد پزشکان و روانپزشکان می‌توانند کمک شایانی به شما کنند.ایجاد ارتباط با فرزند یک تجربه سخت و شخصی است که زمانبر نیز می‌باشد. هیچ راهکار جادویی برای این کار وجود ندارد و با زور نمی‌توان این ارتباط را ایجاد کرد. همین که شما و همسرتان به شرایط جدید عادت کردید و اعتماد به نفس لازم برای مراقبت از فرزندتان را به دست آوردید، مطمئن باشید که در ایجاد ارتباط با کودکتان و مراقبت‌ از او موفق خواهید بود.

الهه عیوض‌زاده

منبع: Kidshealth