اغلب اوقات اشتباهات کودکان با اخم، قهر، دعوا و برخوردهای این چنینی جواب داده می‌شود. کمی فکر کنید؛ کودک شما پزشک نیست که در درمان بیمارش مرتکب اشتباه شده باشد، یا مهندسی که در طراحی پل اشتباه کرده است. او فقط کودکی است که در حال امتحان و آزمایش است تا تجربه کرده و بیاموزد.

به استقبال اشتباهات آنها برویدمتخصصان «ترس از شکست» را دلیل اصلی ناتوانی در تصمیم‌گیری و پذیرش تصمیم دیگران می‌دانند. به همین دلیل هم آنها توصیه می‌کنند به کودکان بیاموزیم اشتباهات و شکست‌ها را پذیرفته و از آن نترسند. با این کار آنها می‌آموزند آینده خودشان را بسازند و تسلیم نشوند.

خوشبختانه راه‌حل این اشتباهات هم ساده است؛ چون معمولاً اشتباه چندان بزرگ و غیرقابل جبران نیست. همچنین والدین خودشان هم می‌توانند الگویی برای فرزندان باشند؛ آنها باید اشتباهات خود را پذیرفته و تایید کنند که مرتکب خطا شده‌اند.

در حقیقت اگر طور دیگری به اشتباهات نگاه کنیم، می‌توانیم آن را راهی برای پیشرفت بدانیم؛ اما به شرطی که بتوانیم علت اشتباه را فهمیده و آن را تغییر دهیم. همیشه به یاد داشته باشید:

به جای عصبانیت و سرزنش کردن کودکی که مرتکب اشتباه شده، سعی کنید بهترین راه‌حل را پیدا کرده و دیگر آن اشتباه را تکرار نکنید.

دائم اشتباهات گذشته کودک را به او یادآوری نکرده و هیچ کس را به دلیل اشتباهش تحقیر نکنید. اجازه دهید کودک درک کند اشتباه کردن طبیعی است و مشکلی ندارد.

به کودکان بیاموزید اشتباهاتشان را بپذیرند و سعی کنند با بهترین راه حل ممکن آن را تغییر دهند.

اجازه دهید بچه‌ها هم سختی‌ها و ناملایمات زندگی را تجربه کنند. تنها در شرایطی که فکر می‌کنید تجربه مشکل برای کودک دشوار است، او را حمایت کرده و نگذارید اذیت شود. در غیر این صورت اجازه دهید آنها تجربه سختی هم داشته و تنها از دور مواظبشان باشید.

در نهایت بدانید پشت هر اشتباه و شکستی، موفقیتی هم وجود دارد؛ آن را نادیده نگیرید بلکه سعی کنید تنها جنبه مثبت ـ موفقیت پشت شکست ـ را به کودک نشان دهید.suite .com